Słowo kończące się na K na S
Prawdziwe polskie słowo, kończy się na „k”.
Poprawne słowo; ma końcówkę „-k”, więc pasuje.
Zwykłe słowo (np. w kurtce); finał na „k”.
Krótkie i poprawne; na końcu jest litera k.
Powszechne słowo po polsku, kończy się na k.
Zdrobnienie od sera; poprawnie kończy się na k.
Prawidłowe słowo z ę; kończy się literą k.
Prawdziwe słowo; ostatnia litera to „k”.
Neutralny termin anatomiczny; kończy się na k.
Poprawne hasło; na końcu stoi litera k.
Codzienne słowo; wyraz kończy się na „k”.
Z kuchni; ma końcowe „k”, więc jest OK.
Powszechne słowo; zakończenie to litera k.
Wyraz poprawny; kończy się na spółgłoskę k.
Poprawne polskie słowo, rzeczownik, kończy się na „k”.
Rzeczownik abstrakcyjny w języku polskim, kończy się na „k”.
Nazwa ciasta z twarogu, polski rzeczownik na „k”.
Polski rzeczownik, element konstrukcji, kończy się „k”.
Ptak śpiewający, też nazwisko i tytuł książki.
Może znaczyć szlak górski lub wulgarne zaklęcie.
Ptak wędrowny o ciemnym upierzeniu.
Dźwięk syczenia, np. węża lub pary.
Część garderoby noszona na szyi zimą.
Bielizna podtrzymująca biust, potocznie stanik.
Mieszkaniec Słowacji, także nazwisko.
Zdrobnienie od sok, popularny napój.
Zdrobnienie imienia Sławomir, męskie imię.
Dźwięk siusiania, czasem czasownik w slangu.
Mebel z blatem, do pracy lub jedzenia.
Zdrobnienie od syn, czułe określenie dziecka.
Sznurowa linka, służy do wiązania czegoś.
Żywiołowe, ruchliwe dziecko lub urwis.
Miasto w woj. podkarpackim, nad Sanem.
Mały stołek do siedzenia, taboretowaty.
Roślina i nasiona, popularne jako przekąska.
Zielone warzywo liściaste, pełne żelaza.
- Szczupak
Zdrobniałe imię Sylwester, potoczne, popularne.
Zdrobniała forma „słoń”, dziecięce określenie.
Przedmiot podpierający coś, np. gitarę.
Uczucie przygnębienia, przeciwieństwo radości.
Dźwięk pukania, też krótki odgłos uderzenia.
Figurka skacząca w szachach lub sportowiec.
Potocznie: wydzielina z nosa, też dziecięce.
Rodzaj rośliny ozdobnej, inaczej orchidea.
Sutek butelki lub gadżet dla niemowląt.
Sina plama po uderzeniu, siniak na skórze.
Imię fikcyjnego ogra z filmu animowanego.
Zdrobnienie imienia Szymon/Szymon/Jerzy regionalnie.
Mięso na patyczku z grilla, popularne danie.
Zielona część szczypiorku, dodawana do potraw.
Miejsce styku dwóch elementów lub złącze.
Szary zając lub ktoś o mało wyróżniającym się wyglądzie.
Ptak śpiewający, znany z porannych treli.
Urządzenie zamieniające energię w ruch, np. w aucie.
Rzeczownik „spadek”, np. majątek po kimś.
Zdrobnienie od „supeł”, mały węzełek na sznurku.
„Strajk” to protest, wstrzymanie pracy.
„Sak” – dawna torba/worek, dziś raczej rzadkie słowo.
„Sumak” – krzew, przyprawa w kuchni bliskowschodniej.
Zdrobnienie od „samochód”, małe autko.
„Strumyk” – mały strumień wody, potoczek.
Zdrobnienie imienia „Stasiek”, od „Stanisław”.
„Spodek” – mały talerzyk pod filiżankę.
„Słupsk” – miasto w woj. pomorskim.
„Sezamek” – sezamowa przekąska, batonik.
„Serdelek” – zdrobnienie kiełbasy „serdelka”.
„Sztuk” – forma liczby mnogiej od „sztuka”.
„Szlafrok” – domowy płaszcz, podomka.
„Szczurek” – zdrobnienie od „szczur”.
„Słowotok” – nadmierne, szybkie mówienie.
„Szczecinek” – miasto w woj. zachodniopomorskim.
„Spisek” – tajne porozumienie przeciw komuś.
- Składak
„Sekundnik” – wskazówka sekundowa w zegarze.
Rzeczownik „schowek” – mała skrytka na rzeczy.
Zdrobnienie imienia Szymon, potoczne.
„Szejk” – arabski tytuł władcy, przywódcy.
„Smrodek” – mały, nieprzyjemny zapach.
„Smakołyk” – coś pysznego do zjedzenia.
„Stock” jako nazwa własna/marka, zapożyczenie.
Zdrobnienie imienia Stanisław, popularne.
„Sopelek” – mały sopel lodu, zimowe zjawisko.
Nazwa miasta w Rosji; dawniej w Polsce.
„Skrobak” – narzędzie do skrobania, czyszczenia.
„Sandałek” – zdrobnienie od sandał, rodzaj buta.
„Salonik” – mały salon, przytulne pomieszczenie.
„Sonik” – nazwisko/pseudonim, też od Sonic.
Potoczne „siak i owak”; regionalizm w polszczyźnie.
„Serdak” – tradycyjna góralska kamizelka.
„Sennik” – księga tłumaczeń snów, popularna.
Riječi na popisu Słowo kończące się na K na S dolaze od igrača igre riječi Grad, Država, Selo.