Słowo kończące się na K na C
Polskie słowo; bankowy czek. Kończy na k.
Znane słowo; rozrywka. Wyraz kończy się na k.
Onomatopeja/wykrzyknik; końcowa litera k.
Imię własne (Cezary). Poprawne, kończy na k.
Rzeczownik pospolity; polskie słowo na k.
Zwykłe polskie słowo; na końcu litera k.
Nazwa słodyczy; zgodne, bo kończy na k.
Termin medyczny; poprawny i kończy na k.
Nazwa przedmiotu domowego; kończy na k.
Wyraz ogólny; poprawny, kończy się na k.
Słowo chemiczne; wyraźnie kończy się na k.
Onomatopeja dźwięku pocałunku; kończy na k.
Potoczne określenie osoby, poprawne słowo
Młode bydło; polskie słowo z końcówką k.
Potoczne: wierzchołek lub „głupek”, poprawne
Trująca sól kwasu cyjanowodorowego, chemia
Potoczne określenie sprytnej osoby, kończy się na „k”.
Pojazd rolniczy do ciągnięcia maszyn, potoczne słowo
Rzeczownik na osobę dziwaka, poprawne słowo na „k”.
- ciek
Narzędzie do czerpania płynów, zwykle z uchwytem.
Przyrząd medyczny w kształcie rurki do odprowadzania.
Sito z rączką do odcedzania, kuchenny przyrząd.
Nowotwór z komórek barwnikowych, termin onkologiczny.
Może oznaczać byka lub uparciucha, także nazwisko.
Zdrobnienie od „cymbał”, tu brzmi raczej żartobliwie.
Forma gramatyczna określająca cel, np. „do domu”.
Spis cen towarów lub usług, typowe słowo handlowe.
Dawne, podniosłe słowo na „człowieka”, dziś rzadkie.
Część mowy określająca czynność, typowy termin jęz.
Zdrobnienie od „ciapa”, potocznie o niezdarze.
Członek grupy lub część organizmu, poprawne słowo.
Podkład pod siodło konia, jeździectwo.
Zawód na granicy. Dawniej pobierał cło.
Zdrobnienie od „ciastko”, potocznie używane.
Potoczne określenie młodego mężczyzny.
Zdrobnienie od „całus”, czułe, potoczne.
Forma dopełniacza l.mn. od „córka”.
Ksywka/zdrobnienie, brzmi jak przezwisko.
Pojemnik na chleb w kuchni.
Osoba zajmująca się chemią, zawód/naukowiec.
Zdrobnienie imienia Czesław, potocznie.
Urządzenie do pomiaru/wykrywania czegoś.
- czwartek
Dopełniacz l.mn. od „czapka”, poprawne.
Zdrobnienie od „cycek”, potoczne, nie wulgarne.
Zawód piekarza–cukiernika, robi słodycze.
Chrupiąca przekąska, np. kukurydziany.
Zawód rzemieślniczy, dawniej uczeń mistrza.
Uzdrowisko w Polsce, nazwa miejscowości.
Twarda nawierzchnia dla pieszych przy ulicy.
Zdrobnienie od „chleb”, np. mały bochenek.
Niewielki ptak śpiewający z rodziny łuszczaków.
Zdrobnienie od „cypek”, potoczne, nieobraźliwe.
Potocznie o osobie chorej na cukrzycę.
- Cukiereczek
- chwytak
Drewniany klapek lub ludowy but na nogę.
Urządzenie do odczytu danych, np. e-booków.
Postać magiczna, czaruje, często z baśni.
Postawa filozoficzna, wierzy w siłę krytyki.
Śmiałek, odważniak; potoczne, pozytywne.
Mieszkaniec Chin; nazwa narodowości.
- cyberpunk
Rzadkie słowo gwarowe, istnieje w polszczyźnie.
Mały złośliwy stworek z baśni i legend.
Nazwisko/ksywka, poprawny zapis kończący się na k.
Zdrobnienie od czarnuszka, roślina przyprawowa.
Potężny mag, czaruje i zna mroczne zaklęcia.
Zdrobniała nazwa motyla (listkowiec cytrynek).
Zdrobnienie od „cumel”; slangowe, ale używane.
Brzmi jak zdrobnienie/imienko, slangowo ok.
Potoczne określenie niezdary lub sieroty.
Imię/nick Czak, używane jako forma własna.
Sól kwasu solnego; popularny jon Cl⁻.
Nazwisko/pl. nazwa; też zdrobnienie od „ceber”.
Miasto w woj. pomorskim nad Wisłą.
Pieszczotliwe/przezwiskowe od „czereśnia”.
Zdrobnienie od „cylinder”; mały cylinderek.
Gadane „cosik” = „coś”; częsty w mowie potocznej.
Potocznie o cegle / czymś ciężkim i dużym.
Imię bajkowego bohatera (Bolek i Lolek).
„Cek” – pot. o małym gwoździku / pytlu, gwara.
Riječi na popisu Słowo kończące się na K na C dolaze od igrača igre riječi Grad, Država, Selo.