Słowo kończące się na O na D
Rzeczownik pospolity, dno to najniższa część czegoś.
Przysłówek, oznacza że coś jest za drogie.
Popularny jogurt Danio, marka znana z reklam.
Gra planszowa z kostkami, pochodzi z Włoch.
Wymarły ptak nielotny z Mauritiusa, symbol wyginięcia.
Przysłówek czasu, „dawno temu” – odległa przeszłość.
Przysłówek ilości, oznacza „w dużej ilości”.
Przysłówek miejsca/czasu, „w dużej odległości”.
Narzędzie rzeźbiarskie i stolarskie z ostrzem.
Przysłówek czasu, opisuje długi okres trwania.
Skrót od „dinozaur”, potocznie używany w mowie.
Przysłówek, sposób „jak w domu”, np. gotować domowo.
Marka klocków dla dzieci, nazwa używana po polsku.
Przysłówek; znaczy „za darmo, bez opłaty”
Z łaciny „duo” = dwa; używane też w muzyce
Miasto nad morzem w Polsce, w Zachodniopomorskiem
Maszyna elektryczna; popularna w technice
Spójnik/pytanie; partykuła „-o” na końcu
Skrót od dekagrama; miara w kuchni i handlu
Rzeczownik; nazwa młodego człowieka
Miasto w Niemczech, saksońskie Drezno
Przysłówek od „dziki”; opis np. natury
Rzeczownik; wytwór twórczości artystycznej
Dno naczynia; małe, potoczne od „denko”
Muzyka taneczna i kluby; słowo z angielskiego
Gatunek psa australijskiego, także dziki pies
Tytuł gry + imię demona z Diablo. Popularne słowo.
Forma czasownika „dać”, kończy się na „ło”.
Przysłówek od „drobny”, w pełni poprawny.
Hiszpańskie imię, znane też w polszczyźnie.
Zdrobnienie od „drzewo”, zwykle o choince.
Przysłówek, „nie teraz, dopiero później”.
Przysłówek od „dębowy”, np. „urządzone dębowo”.
Przymiotnik potoczny: „to było durno”.
Forma „dano” jak w „dawno, dawno temu”.
Marka koreańskich aut, używana po polsku.
Przysłówek, wyraz poprawny, kończy się na „o”.
Dzielnica/kurort przy Darłowie nad morzem.
Przysłówek: „było drętwo”, czyli nudno.
Imię/postać „Draco Malfoy” z Harry’ego Pottera.
Zdrobniałe imię Dionizy, bohater wierszy Tuwima.
Przysłówek od „dolny”, poprawnie kończy się na „o”.
Nazwa miejscowości, dawniej „Dąbrowo”, kończy się na „o”.
Miasto w woj. warmińsko‑mazurskim, końcówka „-owo”.
Smok z mitów i popkultury, imię kończy się na „o”.
Czasownik w 3 os. l.poj. przeszły, kończy się na „o”.
Potoczne „do domu”, używane w mowie, kończy się na „o”.
Forma czasownika „dokonać”, poprawnie kończy się na „o”.
Spójnik/przysłówek, wyraz częsty, kończy się na „o”.
Dawne słowo „dziwna istota”, rzeczownik na „-o”.
Forma czasownika „dodać”, zapis poprawny, kończy się na „o”.
Potocznie „trochę”, regionalne, ale na „-o”.
Imię męskie włoskiego pochodzenia, kończy się na „o”.
Przymiotnik potoczny, zabawne „na -o”.
Imię żółwia ninja, włoskie brzmienie, kończy się na „o”.
Japońska sala treningowa sztuk walki, w polszczyźnie też używane
Nazwa gry towarzyskiej w kości, używana też w polskim
Potocznie: „dolomit” lub nazwa miejsc, kończy się poprawnym „o”
Może być skrócona forma imienia lub nazwy, poprawne „o” na końcu
Riječi na popisu Słowo kończące się na O na D dolaze od igrača igre riječi Grad, Država, Selo.